Natuurlijk bewegen ontstaat van binnenuit. Of de uiterlijke wereld inderdaad Maya, of illusie is, maakt niet uit. Wanneer dat moment van inzicht wordt bereikt, schrikken mensen vaak terug. Soms is de volkomen eenheid van de achterliggende werkelijkheid al eens ervaren. Meestal fragmentarisch. In een alcoholische roes, tijdens een droom, of bij sex. Een yogi prees eens de uitvinding van LSD: “mooi spul, dat scheelt twintig jaar mediteren”. Moet je wel weten waar je mee bezig bent natuurlijk. Natuurlijk duurt het langst.

Alles wordt vanuit de eigen psychologie benaderd. Van buiten naar binnen. Let even heel goed op. Van buiten naar binnen. Van binnen naar buiten is anders. Dat ervaart anders. Dat voelt anders. Dat ziet er anders uit. Dat ruikt anders. En dat proeft anders. Alles kan dan relatief eenvoudig en snel transparant worden. Dan wordt je in de eerste plaats volkomen transparant voor jezelf. Dat is aangenaam. Heel bevrijdend.

De achterliggende wetenschap is inderdaad dat materie een tijdelijke manifestatie van het geestelijke is. Hoewel een baksteen in het algemeen vrij hard aanvoelt, is dat toch slechts uiterlijke schijn. De yogi kan elk huis moeiteloos binnengaan. En zal dat nimmer ongevraagd doen. Werkelijkheid kan alleen met het grootst mogelijke respect worden ervaren. Zonder respect laat werkelijkheid zich eenvoudig niet kennen. Werkelijkheid kan alleen worden ervaren door het te worden. Het principe om fundamentele oplossingen te realiseren. Nu weet je waarom de Buddah en veel anderen zo hartelijk om gewichtigdoenerij kunnen lachen. Terwijl het wel degelijk om een serieuze zaak gaat. Gewoon mens worden is een heel bijzonder grote eer. Dansen. Natuurlijk. Bewegen.

Comments

Leave a Reply