Gisteren wilde apie einstein in gesprek met een boom in het Le Roy gebied in Lewenborg(de stad Groningen is de wijk die ten westen van Lewenborg ligt). De boom sprak het volgende:

“Lief mens

Wanneer je voeten stevig op de grond staan
wanneer jij je kont en je geslacht voelt
wanneer je de kracht, ruimte en warmte
al vurige lava in je buik ervaart
wanneer de meer subtiele stromen
van de allerhoogste energie
via hart, derde oog en zo naar de hersenen vloeit
alleen dan leef je
wanneer je ogen spreken
wanneer je helder bent
wanneer je contact
met je natuurlijke vermogens
een duurzame handeling brengt
blij
ontspannen
zeker
volkomen
dan ben je zonder
façades
zonder opgeblazen ego
kind
dan vertrouw ik je
en ga ik voor je open
zal ik al je vragen met aandacht,
liefde en respect beantwoorden
dan kunnen we samen
zelfs met moeder aarde praten
en meer
eenvoudig
ik heb je lief
wie je ook bent
wat je ook doet
ik mag niet anders
duurzaam is eeuwig
ik kan niet anders
ik wil niet anders
de waarheid ontdekken
de waarheid over je ware zelf
wanneer jij geneest
verlost van je ontaarding

Sommigen hebben daar misschien
een mensenleven lang voor nodig
voor jou bestaat die mogelijkheid in dit moment
er bestaat geen ander moment
genees nu van je ontaarding

Kom bij me
kijk me aan
raak me aan

Wees zacht alsjeblieft
durf  zacht te zijn

Dag, ik ben een boom in Lewenborg
nooit eenzaam
nooit alleen”

Aan deze woorden heeft apie einstein in dit geval niets toe te voegen. Van kunst naar waarheid. Van waarheid naar kunst. Alles is gezegd.