In de volwassen maatschappij is iedereen medeverantwoordelijk voor de opvoeding van allen.

Daar hoeven geen regels en beleid voor te komen, het is een eenvoudig feit.

Geen kind of volwassene is beter, minder goed en/of belangrijker dan de ander. De volwassen maatschappij is in de eerste plaats “zijnsgeoriĆ«nteerd”. Gewoon zijn, zonder maskerades, overstijgt de beperkingen en neuroses van het waan van de dag denken. Zijn geeft verstandige actie(s) zonder onnodige drukte, regels en andere verspilling. Zijn ligt voorbij het denken dat per definitie angstig en onrustig is. Zijn is vrij. Voor sommigen voelt dat in het begin wat bedreigend. Vrees niet. Liefde is niet bedreigend. Vrijheid is het geboorterecht van elk levend wezen.