Apies zijn verlicht.

Bij de geboorte. Soms zit er wat tijd tussen het einde als mens en de voortgang naar de verlichte staat van apies. Mensen hebben na hun zogenaamde dood soms nog wat om-, her-, of bijscholing nodig. Dat hoeft niet zo te blijven. Wanneer u het dagelijks nieuws van apies volgt.

Een moment in een doorgaand proces. Geen start. Perpetuum mobile. Apies voelen hun ruggengraten continu. Ze voelen alles. Ook alle zielen. Vol contact. Open. Het eerste geboorterecht van apies. Mensje, mensje, kijk toch eens goed dat bijna al je dagelijks handelen veel kleine en grote schade doet aan ons leven. Afbreuk doen aan de kwaliteit van leven van apies en al die andere soorten? Dat mag toch niet!? En het slaat trouwens vroeger of later altijd op jezelf terug. De wet van karma – de eeuwige wet van oorzaak en gevolg – is eerlijk en onverbiddelijk. Alles komt vroeger of later terug. Tenzij de mens de fundamentele verdeeldheid in zichzelf oplost. Individueel én collectief. Hoog, laag, arm, rijk, jong, oud, slim of dom, dat maakt niet uit. Ieder voor zover hij/zij zich bewust kan zijn van de feiten. Iedereen kan zich realiseren dat uiteindelijk alleen hij/zij zelf verantwoordelijk is voor de effecten van haar/zijn dagelijks handelen. Alleen in dat besef zijn vrijheid en verantwoordelijkheidszin met elkaar en met de ander in balans. Perpetuum mobile ……………