Grauw gruis is een niet zo aardige benaming voor mensen die menen van alles te weten op bestuurlijk- , management-, en wetenschappelijk niveau. Je ziet dat trouwens ook in de alternatieve hoek voor zover die zich spiritueel noemt en puur met psychologische en fysieke kwesties bezig is. Voor deze groepen als geheel geldt dat ze de directe ervaring van de volkomen, spirituele manifestatie in het nu missen omdat ze in het duister van de eigen gedachten blijven hangen.

Grauw gruis is een niet zo aardige benaming voor mensen die zich puur op het fysiek/materiële richten, terwijl ze echt wel weten en mogelijkheden kennen om te ervaren dat er zo veel meer is.  Zwevend in de eigen gedachten. Duaal.

Het grauw in mijn eigen denken waarnemen en uitroeien. Dat is een vorm van meditatie. Gedachten op ontvangen en rust kunnen schakelen. Gedachten maken om uit te zenden. Dat kan allemaal met de hersenen. Dan worden ze beter en effectiever gebruikt dan voorheen. Zie spirituele ontwikkeling bijvoorbeeld ook eens als een mogelijkheid om uit de patronen te kunnen stappen, meer hoogwaardige, leer- en werkprestaties te realiseren en om hetzelfde of meer te realiseren met minder inspanning. Hoe? Heel gewoon. De voor een mens oneindig veel interessantere ruimte van het bewustzijn ervaren. Concrete werkelijkheid. Spijkerhard. Toetsbaar. In je en om je heen. Nu. Bewust te ervaren. Als je daar voor kiest. Kleurrijk? Misschien. Misschien ook niet.