Mist had een functie. Het is net zoals alles een prachtige creatie.

Om het mooie en het werkelijk functionele te kunnen aanvaarden, omarmen en toepassen in het dagelijks leven is een bepaalde “state of mind”, of zijnstoestand nodig.

Mist kan helpen om het individueel en collectief toch wat beperkt ego los te laten en/of te overstijgen. Dit afhankelijk van de aard en het karakter van het betreffende ego. Mist dwong de mens tot overgave. Het schip kon niet verder en ging ten anker. Met mogelijkheid voor reflectie op dat wat werkelijk belangrijk is. Zitten we op het juiste schip? Is dit de goede koers? Wat maakt blij?