Mijn goede vader, zeeman, zei wel eens als iemand een taakje naar zijn idee niet al te vlot uitvoerde: “zo traag als dikke stront”.

Nu was hij zelf met name niet al te snel in associatief denken, althans in mijn beleving. Uiteraard sprak ik het “zo traag als dikke stront” niet hardop uit. Ik dacht het niet eens voluit, het was meer een innerlijke glimlach.

Als je als kind al de ervaring van mededogen kunt hebben dan is dat grote rijkdom. Als je dat kwijtraakt is dat ernstig verlies. Als je het terugvindt is dat geen werkelijk terugvinden. Het is een andere kwaliteit. Ik kan het “alles heeft met alles te maken” het meest direct ervaren wanneer het denken zwijgt. Voor werkelijke transformatie is acceptatie van de huidige toestand essentieel. Zonder acceptatie ben je (nog steeds) in gevecht met jezelf. In volledige acceptatie gaan inzicht en ontspanning hand in hand. Het is een kwaliteit van de bewuste(re) mens. De mens die passie ervaart bij het verbinden van de innerlijke en uiterlijke dimensies van het bestaan. Wanneer de subjectieve belevingswereld van mensen kan worden overstegen komen andere mogelijkheden binnen bereik. Objectieve werkelijkheid is kenbaar. Rustig worden. Even tijd nemen om in een wat meer heldere, meditatieve, prettig ontspannen toestand te komen. Dat leeft prettiger. Dat maakt minder problemen dan vroeger. Dat overlegt slimmer. Dat is vrolijker. Deze ervaring is niet anders dan waar de groten der aarde door alle culturen en tijden naar verwijzen. Eenheid in jezelf geeft vroeger of later eenheidsbewustzijn die positief ondersteunend is naar het collectief. Omdat de samenhang en de eenheid in de objectieve realiteit wordt ervaren. Elk mens heeft DNA van de groten der aarde in zich. De mens is wat betreft mogelijkheden in bewust zijn, groter dan hij/zij zich meestal realiseert. De wens om dit te ervaren en te manifesteren is van alle tijden. Dat kan in rust en stilte. Of in vrolijke uitbundigheid. Alleen of samen. Uiteindelijk is er geen verschil. Dan is er geen binnen meer. Dan ben je transparant voor jezelf en je omgeving. Zo wordt filosofie en/of religie eenvoudige praktijk. De eigen transformatie. De laatsten zullen de eersten zijn. Ik ben zo traag als dikke stront, haha.