Sommige mensen – waaronder de vroegere schrijver dezes – vragen zich heel wat af. Abstract. Concreet. Of allebei.

Ik heb mij wel eens afgevraagd of deze activiteit werkelijk enig nut hep. Hep met een p. Bijzonder. Ik schat mijzelf niet in als een totaal achterlijk persoon en toch heb ik zelden het gevoel dat de dagelijks menselijke activiteiten en contacten in het algemeen al te veel nut hebben. Ik vind dat mensen in het algemeen oppervlakkiger met zichzelf en hun omgeving omgaan dan nodig is.

Wanneer ik meer bewuste aandacht aan alles in de dag besteedt, dan valt mij veel meer op dan vroeger. Ik voel dieper. Ik adem dieper. Ik leef dieper. Of ik veel nut in de wereld hep, dat durf ik niet te zeggen. Ik hoop altijd maar dat mijn streven om anderen en de overige natuur niet nodeloos te beschadigen nut hep. Het is niet altijd gemakkelijk om om te gaan met een mens als ik. Een mens die niet snel tevreden is. Een mens die kwaliteit van leven zoekt in het leven zelf. Voelen. Eerste vereiste. Dan pas denken. Daarin ben ik in de loop van mijn leven veranderd. Veel meer bewuste aandacht aan bewust helder voelen. Dat is een eigenschap die iedereen kan ontwikkelen. Als je meer actieve rust neemt kom je meer in aandacht. Aandacht in bewustzijn. Een hogere staat van bewustzijn dan waarin we meestal zijn als we met elkaar omgaan. Bewustzijn hep nut voor meer duurzame ontwikkeling. De bewuste mens krijgt en neemt de gelegenheid om bewust te blijven. Dat lijkt mij niet meer dan een keuze. Spiritualiteit is meer omvattend dan ik kan zijn. Ik kan me er voor openstellen. Daarna volgt helder inzicht vanzelf. Zo zit elk mens in elkaar. Het is een kwestie van aandacht voor de ware natuur van de mens. Die blijft helaas zo vaak buiten beeld in de contacten van de waan van de dag. In de waan van de dag beseffen we niet meer dat we (ook!?) natuurwezens zijn. Een natuurwezen dat in het ervaren contact met “het al” transparant mag zijn voor zichzelf en de wereld om zich heen. Dat is vrijheid. Vrijheid is niet vrijblijvend. Vrijheid is de gelegenheid nemen om de natuurwetten te volgen. Ik ben onderhevig aan de natuurwetten. Ik voel ze. Als ik mij daarvan bewust ben. Bewust van de mogelijkheid van non dualiteit in de mens zelf. In elk mens? Ik geloof van wel. Maar kan niets zeker weten. Zou zo’n tekst als dit enig nut hebben? Voor mijzelf geeft het in elk geval een herinnering. Een herinnering aan hoe de toekomst nu al is, maar die als zodanig nog lang niet door de mensheid wordt ervaren. Ik mag het soms in mijzelf ervaren. En incidenteel in contact met anderen. Rust. Innerlijke vrede. Helderheid. Ik vind dat prettiger dan al dat jachtige gedoe van vroeger. Het denken als leidend principe in de wereld heeft een schaduwkant. Het nut van het denken en het nut van deze schaduwkant kun je zien als ying/yang/donker/licht/aards/hemels/duivels/goddelijk/wit/zwart/maan/zon/man/vrouw/linker herenhelft/rechterhersenhelft/alternatief/regulier/goed/slecht, ofwel duaal. Wanneer beide schijnbare tegenpolen worden doorzien en gevoeld kan de eenheid (weer) worden ervaren. Het denken heeft de neiging om te vergeten dat het mogelijk is om de eenheid in onszelf te ervaren. Reflectie, meditatie en andere balans-herstellende activiteiten zijn niet meer nodig wanneer de natuurlijke balans die onder alles aanwezig is direct en blijvend mag worden ervaren. Dat lijkt me in jan-boeren-fluitjestaal zo ongeveer alles wat het begrip verlichting inhoudt. Verlichting geeft de mogelijkheid van maximale gezondheid in lichaam en geest. Dat hep wel nut volgens mij. Hoewel verlichting niet kan worden beschreven. Verlichting is het onbeschreven blad. Het is slechts mijn denken dat onderscheid maakt tussen alles. De mens heeft volgens mij nog nooit iets ontdekt. Alles is er al. Soms mogen we het vinden.