Een in het algemeen als liefhebbend geziene oma sprak eens de volgende woorden: “Je moet er voor zorgen dat het kind uiterlijk in het vierde levensjaar is afgericht, dan groeit “het” standvastig op en wordt het een degelijk mens.”

Ik heb de gelegenheid gehad om veel ouders met “probleemkinderen” te ontmoeten. En vroeg regelmatig wat ze het belangrijkst vonden. Zelf het voorbeeld geven en zorgen voor liefde en open communicatie met de eigen kinderen of regels stellen. Africhten dus.

Gelet op het voorgaande is het verbazingwekkend dat er niet nog veel meer fout gaat met de kinderen. Ze zijn het slachtoffer van het onvermogen van de volwassenen. Mijn oma, mijn oma, mijn oma …… niemand zo geweld(ad)ig als zij.