Ik las eens een verhaal dat de cabaretier Herman Finkers opgehouden zou zijn met de studie psychologie toen hij erachter kwam dat de idee van psychologische begeleiding erop gericht om de mens “normaal” te maken.

Dat lijkt me inderdaad een uiterst merkwaardige doelstelling. Wie van de groten der aarde zou in dat verband het gemiddelde, dat wil zeggen de normale mens verbeelden?

Rutte? Lady Gaga? Poetin? Wiegel? De paus? Cohen? Ons koningshuis? Jouw of mijn ouders? De negentienjarige lerares op de eerste school? De zestigjarige lerares op de eerste school? Overige vrienden en familieleden? Ik kan de rij completeren zonder enig teken van normaliteit te ontdekken. En ik hoop ook niet dat dat ooit zal geburen. Ik vind kleuren en zwart/wit nu eenmaal veel mooier dan grijs. Tenzij het om grijs zelf gaat. Grijs kent oneindig veel kleur. Als je het durft en/of wilt zien. Misschien bestaat het gemiddelde niet werkelijk. Dat zou fijn zijn. Dan zijn we niet normaal. Erger dan normaal kan niet! Toch?