Wat doen we bij pijn of ziekte? Meestal een “deskundige” raadplegen.

Een bekende arts zegt steevast: “Mensen realiseren zich niet dat wanneer ziekte zich manifesteert, er eigenlijk sprake is van een laatste stadium. Zie ons als een bijzonder soort loodgieters, dat is alles wat wij kunnen doen.”

We kunnen de medische stand niet verantwoordelijk maken voor al het achterstallig onderhoud dat kostbare en kunstmatige ingrepen nodig maakt. Gezamenlijke verantwoordelijkheid op dit punt is van groot belang. Volksgezondheid begint bij het individu. Hoe lastig dat in een technocratisch georganiseerde samenleving ook mag zijn. Meer aandacht voor het directe voelen(dat is een werkwoord!!) en meditatief inzien(ook dat is een activiteit) kan een belangrijke, preventieve bijdrage zijn aan gezondheid en welbevinden. Voordat ziekte zich manifesteert is er meestal al jarenlang – onbewust – ziekmakend denken en handelen. Dat geldt van werkomgevingen tot in de thuissituatie. Het vinden van de eigen en gezamenlijke verantwoordelijkheid voor gezondheid is geen gemakkelijk onderwerp. Om de spirituele aspecten van het leven bij het thema gezondheid te betrekken wordt voor een steeds grotere groep mensen “normaal”. Alles is van invloed. Op het niveau van de kleine deeltjes zal er op termijn geen verschil zijn tussen natuurwetenschappelijke en spirituele ontwikkeling. De enig logische oplossingsrichting voor een gezonde(re) mensheid?