Functioneren op het niveau van het ego levert in alle gevallen strijd op.

Strijd tussen de idee van de maakbaarheid van samenlevingen en het diepere weten. Strijd tussen gezondheid en ziekte. Strijd tussen succes en falen. Strijd om de macht. Strijd over geld. Strijd tussen de natuur en de mensen. De mens die als enige soort tegen de (eigen) natuur strijdt. De arrogantie die uitgaat van de suprematie van de menselijke geest is basis voor een onvolkomen leven. Spiritueel gezien is functioneren op het niveau van het ego de meest ernstige vorm van schizofrenie.

De wetenschap is (gelukkig?) niet in staat om het bestaan van de individuele en collectieve ziel aan te tonen. Het tegenovergestelde lukt (gelukkig?) ook niet. Slechts in ware aandacht en stilte vinden we het gebied van volkomen vrijheid in een meer omvattende werkelijkheid. Geen strijd. Mededogen. Helder zijn. Er is slechts één werkelijke actor. Dat kan (gelukkig?) niet worden aangetoond. Eens wordt het collectief ervaren. Elke individuele bijdrage is een bijdrage aan het geheel.