Als kind heb ik veel plezier aan het vak gehad. De meeste zaken zijn te doorzien. Dat is een kwestie van waarnemen.

Goed waarnemen. Wat voor de wiskundeleraar een gruwel was is dat ik hem niet geloofde. En toch de sociaal gewenste antwoorden kon produceren. Het gevoel dat volgt op waarneming geeft de enig zuivere maatstaf.

De kunde om onzin te wissen is eerder kunst dan wetenschap. De wetenschap werkt met foutenmarges. Dat mag geen naam hebben. Toch?