Soms zijn er cellen die een eigen weg willen gaan. Desnoods ten koste van het totale systeem. Zelfs een mooie democratie kan als drukkend en totalitair worden ervaren.

Het prikkeldraad om zelfs het kleinste lapje grond oogt voor sommigen als een uiting van absolute machtswellust. De woorden “eigen” en “dom” zijn abusievelijk bij elkaar gevoegd?

Het systeem van eigendom werkt niet. Het systeem van geen eigendom evenmin. Het systeem van de natuur grijpt in als we het te bont maken. Elke seconde die aan een onnatuurlijk leven wordt gegeven is verspild. De cellen zelf zijn in oorsprong nimmer radicaal. In tegendeel. Aandacht en inzicht uit liefde zijn mogelijk goede aanvullingen op het bestaan(de).