Los van discussies en ervaringen over geloven of niet, het goddelijke dan wel het tegenovergestelde, is door alle tijden de vraag gesteld of menselijk ingrijpen eigenlijk wel zo verstandig is.

En wat is dan precies menselijk ingrijpen? Is het creƫren van een gedachte al een vorm van ingrijpen? Het ingrijpen in een natuurlijk proces waardoor betere ontwikkelingsmogelijkheden feitelijk vertragen of zelfs worden afgebroken?

Het direct ervaren van energie, zijnde de werkelijkheid van de kleine deeltjes, de beleving van volkomen eenheid op subatomair niveau, is sowieso een mogelijkheid voor elk mens. Het bewust stopzetten van gedachten en emoties. Dat deze ontwikkelingsmogelijkheid door sommigen als diep spiritueel wordt beleefd hoeft geen bezwaar te zijn. Energie kent geen tegenstellingen.