De werkelijkheid van non dualiteit kent een mogelijke verstoringen. In de eerste plaats zijn daar zaken als geloof en ongeloof. Deze belemmeren de directe ervaring. Emoties en gevoelens, vooral ook de inspanning die erop is gericht om deze niet te ervaren, geven een subjectieve, niet realistische beleving van de werkelijkheid.

Verder zijn mensen geneigd zich te identificeren met bepaalde rollen. Kind. Vader. Leraar. Moeder. Verzorger. Hulpverlener. Slachtoffer. Manager. Zwerver. Familie. Toneelspeler. Negativiteit. Klantadviseur. Journalist. Pijn. Minister. Schrijver. Lid van de tweede kamer. Ziekte. Lezer. Burgemeester. Bouwvakker. Bevrijding. Ambtenaar. Therapeut. Werkgever. Gezondheid. Koper. Arts. Werknemer. Verkoper. Pooier. Positiviteit. Vakbondsbestuurder. Rollen. Een rol(identificatie) is niet de werkelijke, non duale, mens.

De identificatie met het denken zelf, is de laatste drempel op weg naar vrijheid, gezondheid en geluk. Conclusie: het is niet beslist nodig om de werkelijkheid te ontkennen. Je kunt er ook eenvoudig omheen lopen. Eenvoud siert de meester.