Een Duitser die een vogel heeft is niet helemaal normaal. Het maakt een groot verschil of je aan vogels of aan gevogelte denkt. En wat zie je werkelijk als je meent een echte vogel te zien? De eenvoudigste vragen zijn de meest diepzinnige, wordt wel gezegd.

Zo is er een creatieve manier om problemen op te lossen. Je benoemt het probleem zo volledig mogelijk. Vervolgens laat je het probleem volledig los uit je gedachten. Nu kies je een ander onderwerp. Een onderwerp dat vroeger een probleem voor je was, maar nu niet meer. Neem rustig de tijd om in ontspannen aandacht op dat onderwerp gericht te blijven. Wanneer je merkt in de aandacht terug getrokken te worden naar het probleem – het gerucht gaat dat problemen van mensen houden – dan stel je vast dat je aandacht teruggetrokken wordt naar het probleem. Dat is een nuttige eigenschap van de mens. Waarnemen wat er gebeurt.

Als het voor jou lang genoeg heeft geduurd, breng je de aandacht weer naar het willekeurig ander onderwerp. Net zo lang tot het probleem werkelijk oplost. Tijdens een gesprek met een mevrouw die ongeneeslijk was verklaard, hebben we het op de volgende manier gedaan. Zij met de ogen dicht, in een ontspannen ademhaling. Ik had van tevoren verteld dat ik op een bepaald moment een willekeurige krant zou pakken en dan een woord, een regel of iets meer zou voorlezen. En dat daarin natuurlijk ook de oplossing van het probleem te vinden zou zijn. En zo gebeurde het. De wetenschap schijnt hier iets op tegen te hebben. Zo zijn er door de hele geschiedenis telkens weer initiatieven om goede mogelijkheden, bijvoorbeeld de toepassing van kruiden in de natuurlijke geneeswijze, te verbieden. Ik kan dat niet begrijpen. Kan werkelijkheid bedreigend zijn? Vrij als een vogel? Geen idee.