Ik ben een keurig nette man. En een ontzettend geil wezen. Beide heb ik sinds ik me kan herinneren. Een geile, keurig nette man. Dat is toch wat! Ik ben er wel eens van afgeweken. Uiteindelijk ging dat niet goed. Niets is alles en toch komt er in ieder leven een moment dat men diep geworteld achter zijn principes moet blijven staan. Of niet natuurlijk.

Een geile, keurig nette man. Die zich wel eens afvraagt wat er gebeurt als iedereen honderd procent eerlijk blijft. Het is toch wel eerlijk als ik zeg heel specifieke gevoelens en ervaringen tot de opperste geneugten des levens te rekenen? En reken maar dat ik er elke keer weer met volle teugen van geniet. Dat is toch heel normaal? Voor een mens? Heeft niet iedereen dat dan? Eerlijk?

Een keurig geile man dus die zich wel eens iets afvraagt. Ik heb me ooit eens drie uur achter elkaar afgevraagd – met lieve vriendin samen vrijend op de manieren die wij beide het lekkerst vinden en die we uren achter elkaar volhouden – hoe het zou zijn als iedereen op de wereld van het ene moment op het andere voor altijd eerlijk blijft. Het is natuurlijk maar fantasie, toch is het een heel bijzondere ervaring. Eerlijk zijn. Als het aan mij ligt doe ik het dagelijks. En het hoeft echt niet bij één keer per dag te blijven. Ik hoop de wereld hiermee te verrijken. Ook voor de mens met kanker zijn er vast leukere dingen te beleven dan het bezig zijn met het gezeik en gezeur van zichzelf en van anderen. Dat is overigens niet aan mij ter beoordeling. De mens zelf kan geen enkele verantwoordelijkheid dragen. Daarvoor is de mens veel te zwak. Genoeg eerlijkheid voor dit moment?