Ik hoorde van een schrijver dat het zijn grote angst is niet meer te kunnen schrijven. Hij heeft inmiddels een beroerte gehad. Het schrijven is voorbij. De angst om niet meer te kunnen schrijven, is helemaal verdwenen.

Wanneer het doel van menszijn bevrijding. geluk en totaalbwustzijn, ofwel het realiseren van verlichting als natuurlijke manier om eeuwig te leven is, dan kunnen we fysiek lekker, als vanzelf doodgaan wanneer het doel is bereikt. Dat kan ook eerder of later natuurlijk. Hoewel dat mogelijk iets minder natuurlijk is.

Het is heel fijn om oordeelloos te zijn. En zolang we het niet zijn, kunnen we er sowieso naar streven. Het is heel bevrijdend om geen enkel oordeel over wie of wat dan ook te hebben. Hoewel nog niet iedereen begrijpt welke mogelijkheden er dan voor de mens en de mensheid binnen bereik komen. Volkomen oordeelloosheid. Hèt antwoord op elke vorm van angst?