Als het je drie aaneengesloten dagen lukt om ware, goede aandacht te hebben en te geven. Dan zijn vier dagen aaneengesloten aandacht ook mogelijk. Als de drie dagen minder geslaagd waren, dan heb je met vier dagen aandacht mogelijk meer en beter resultaat. Welk resultaat? De werkelijkheid beleven.

Als het je gelukt is om één seconde, volkomen normaal realistisch totaal bewustzijn, vrede en welbevinden, te ervaren, dan houd je daar natuurlijk niet meer mee op. Zou stom zijn. Woorden geven meestal gelazer. Mensen vinden het zo belangrijk en gewichtig om tegenstellingen te maken. Dat noemen ze dan persoonlijkheid. Ga eens samen denken. Gewoon naast elkaar zitten. Niet tegen elkaar praten, tegen elkaar ingaan, op elkaar reageren en al dat soort onzinnigheid. Gewoon naast elkaar zitten. Een kwartier bewust in één richting denken. Samen, naast elkaar praten, in plaats van er weer tegenin.

Logisch dat daar veel meer uit kan komen dan dat gedoe met (elkaar) beperken. Nooit meer tegen jezelf ingaan. Geen fractie. Geen milimeter. Heel gewoon. Gewoon mee. In plaats van tegen. Ik heb mensen – en dus ook organisaties, instellingen en zelfs landen – wel eens tegenwringers genoemd. Een woord dat veel verklaart. Heel bruikbaar. Vind ik zelf. Ik ben nu heel gelukkig.