Het toegeven niets te weten geeft de mogelijkheid tot hoger weten. Ook al is dat eigenlijk geen weten in de traditionele betekenis van het woord. Het is het ontvangen van een oprecht geschenk. Een geschenk dat vrijuit wordt gegeven. Het oprecht willen, kunnen, durven en mogen ontvangen van dat geschenk. Dat is waar mensen elkaar in kunnen helpen en bijstaan.

Het feit dat dit begrip nog niet op wereldniveau in elk mens, ten diepste is verinnerlijkt, verankerd en volledig wordt geleefd, zegt voldoende over de (stil)stand van onze zogenaamde beschaving. Barbaren en kannibalen, verder zijn we in al die eonen van tijd nog niet gekomen.

Bezoek maar eens een slachterij. De oorlog woedt in alle hevigheid vlakbij. En kijk er niet de mensen die zich actief met deze praktijken bezig houden op aan. Wij, ja jij en ik, zijn honderd procent medeverantwoordelijk voor alles wat er in de wereld gebeurt. We kunnen moeiteloos duizenden zaken noemen, die heel eenvoudig anders kunnen. Richt de aandacht, de energie en al het consumptief gedrag, op dat wat geen enkele of in elk geval zo weinig mogelijk schade aanricht. Dan lever je een wezenlijke bijdrage aan de beschaving van de wereld als geheel. Weten zonder actie is (zelf)vernietiging.