Alleen wanneer ik iets niet volledig doe, kan ik gedachten vormen over dingen anders doen. Veranderen. Alleen als ik iets niet volledig doe, heb ik de ruimte om over heel andere dingen te denken. Dat doen wij allemaal. Iedereen op bijna precies dezelfde manieren. Met gevoelens. Sommigen zeggen dat gevoelens helemaal niet echt zijn. Dat ze door gedachten komen. Maar wat is dan wel echt? Ik doe wat ik nu doe volledig.

Ik hoop en wens je dat je exact hetzelfde doet. Op jouw manier. En toch helemaal niet zo uniek. Want we zijn allemaal volledig doorzichtig en transparant voor elkaar. Iedereen kan zich alles voorstellen. Van wat er bij zichzelf en misschien ook bij de ander leeft? De wens van een echte ontmoeting? De wens van werkelijke vrede en harmonie? Totale eerlijkheid van en naar elkaar?

Doe eens niets anders dan wat je doet. Helemaal niets anders. Merk maar hoe goed dat voelt. Er is geen enkele reden om je niet goed te voelen. Als je kan leren door te voelen van binnenuit. Dan ervaar je precies hetzelfde als ik in dit moment. Dan leer je om nog veel meer te ervaren van binnenuit. Onder alles wat speelt, is er dan altijd dat heel krachtige, uitbundig opwindende, eeuwig vuur. Dat is geen branden in de hel, in tegendeel. Het hoeft niet tot grootse, spectaculaire veranderingen te leiden. Je hoeft er niets bijzonders voor te doen. Doe je mee.