Mijn pleit om veel diepgaander, veel indringender, veel intenser met alles om te gaan, komt voort uit inzicht en ervaring. Zeker ook de ervaring van totale uitbundigheid dat het als mens mogelijk is om “bevat te worden door het hoogste en in hetzelfde moment dat hoogste te ontmoeten en te bevatten”. Deze ervaring is niet alleen heilig. Deze ervaring is volkomen feitelijk, nuchter en realistisch. Elk mens kan deze ervaring hebben/krijgen/omarmen en bevatten. Deze ervaring is volstrekt universeel voor elk mens. Wat de mens die deze ervaring kent er al dan niet mee doet, kan individueel heel verschillend zijn.

Het is puur eigenbelang om deze ervaring te zoeken en te vinden. Je zal je er in het begin niet altijd populair mee maken. En sommige mensen vinden het maar raar. Dat zijn mensen die sowieso alles raar vinden wat ze denken niet te kunnen begrijpen. Met denken alleen, laten we eerlijk zijn, valt er eenvoudig niet zo heel veel te begrijpen. Bovendien is het weinig lollig om steeds maar weer datzelfde gekakel in het hoofd te horen.

De innerlijke ervaring, de totale beleving van wie je als mens werkelijk bent, maakt volledig onafhankelijk. Vrij en totaal betrokken in hetzelfde moment. Heel gewoon, omdat het zo is.