Soms schrijf ik lang. Soms schrijf ik kort. Het doel is steeds dat het een leesbaar en te begrijpen stuk is. Het doel achter het doel is dat er meer en meer ruimte ontstaat. Ruimte om de werkelijke en altijd direct mogelijke ervaring van welbevinden te krijgen. Voor veel mensen werkt het op een verstandige manier eens helemaal niet doen, veel beter dan allerlei wonderbaarlijkheden en hocus pocus cursussen nalopen.

Het gaat natuurlijk om het steeds maar hetzelfde blijven doen, met alle verval en daarom soms zeer noodzakelijke, drastische ingrepen, te voorkomen, of te doorbreken. Ten minste negentig procent van wat op TV te volgen is, is volkomen nonsens. Dat geldt ook voor het internet en veel zogenaamd nieuws in kranten en andere media. Op het werk wordt oneindig veel energie verspild aan volkomen overbodigheid.

De reden voor deze tijdelijke verschijnselen is dat de gemiddelde mens zich niet durft te veranderen. Dat is ook de reden dat mensen gebaat zijn bij een actieve ontwikkeling van het bewustzijn zelf. En dat is ook de reden dat religie of spiritualiteit, in elke cultuur een rol speelt. Terecht, het is een heel feitelijk en onlosmakelijk deel van de realiteit. Wie in ontkenning leeft, kan nu eenmaal niet ervaren. Soms beschrijf ik een tak. Een andere keer heb ik het over de wortel. Of een deel daarvan. Een nieuwe knop? Het kan zijn dat het puur over mijzelf gaat. Of juist alleen maar over jou. Soms schrijf ik kort. Soms schrijf ik lang.