Conditionering of gewoontevorming doet zich voor in alles. Vooral in de gedachte zelf. Het bestaan van zelf en ander is natuurlijk niet meer dan een gedachte.

Het maakt in beginsel niet uit of gewoontevorming vanuit gedachten over DNA, uit religieuze principes, of via psychologische verklaringen voortkomt. Het levert nooit meer op dan een versimpelde benadering. De gedachten zelf zijn immers ook nooit meer dan versimpelde weergaven van de werkelijkheid. Kwaliteitsbewustzijn weigert eenvoudig om de ervaring van totale waar- en werkelijkheid, in te ruilen voor een beperkter deel.

Onbewustheid wordt eenvoudig niet meer toegestaan. Welk gevoel geeft jou dat? Wat is de totale ervaring van werkelijkheid? Kan jij eigenlijk nog wel ongeconditioneerd voelen? En zo ja, wil jij dan beweren dat het werkelijk ervaren van waarheid, ook maar iets met benoemingen en/of andere, uiterlijke verschijnselen te maken kan hebben? Als er op dit moment nog enige aarzeling in je antwoorden te vinden is, dan is er hoop. Hoop dat je alsnog werkelijk zult ervaren.